I dlatego nie płaczę, że dzień mglisty i ponury…, i nie przywołuję wiosny. Oddycham rześkim wiatrem i chłonę każdy promień słońca. Jesienny ogród maluje mi się niezwykle szlachetnie i widowiskowo, a ja napędzana jestem zachwytem nad każdym złotym liściem i nad każdym pąkiem róży, który już się nie rozwinie. Zapraszam Was na spacer po moim nastrojowym, jesiennym ogrodzie.
Najbardziej lubię zachodnią stronę ogrodu – tę, która w październiku coraz bardziej „rdzewieje”, by pod koniec listopada zanurzyć się w szarości i bieli.
Przez pierwszych kilka lat tworzenia, ogród mnie słuchał, naginał się do moich projektów oraz poczynań i kształtował moją wrażliwość. Teraz to ja dostrajam się do niego, szczególnie jesienią. Przyzwyczaiłam się już do zimnych poranków, do porywistych wiatrów, mgieł i ulewnych deszczy.
Jesienny ogród
Bardzo lubię, gdy robi się coraz bardziej kolorowo i liście lecą z drzew, a grabieniu ich z trawnika nie ma końca. Gdy z jednej strony ogrodu je zgrabię, to już z drugiej widzę złoto-koniakowy dywanik. Chcę jednak utrzymać zielony dywan w doskonałym stanie, a gnijące liście nie są sprzymierzeńcem trawnika.
Przyznacie, że październik maluje się cudnie. To nic, że pada deszcz i jest pochmurno. Zawsze znajdę jakiś słoneczny promyczek słońca, żeby „pozłocić” jesienny ogród. Zerknijcie proszę na begonie rozświetlające aurę, od razu Wam się buzia uśmiechnie.
Słoneczne dni inspirują mnie do tworzenia kolorowych dekoracji, bukietów i „malowania” obrazów roślinami. Niestety, długo się nie utrzymają i jedynie na zdjęciach pozostaną na zawsze i będą wywoływały wspomnienia.
http://www.ogrodpodlasem.pl/malowac-tkac-przeplatac-roslinami/
Jesień na skalniaku
Spieszę się fotografować, bo przecież już za kilka dni ze wszystkich drzew opadną liście i wiem, że zacznie się robić „smutnawo”.
Wschodnia strona ogrodu jest też piękna. Nie górzysta i nie „lasowa”, ale za to tuż przy górskiej rzece Stradomce, która szumi jak Niagara i od której zawsze ciągnie ziąb. To tutaj znajduje się skalniak, który jako pierwszy poddaje się jesieni. Już we wrześniu zaczyna się kolorowić i puszyć bogactwem wrzosów, rozchodników i mini traw. Kamienie zroszone deszczem i wilgocią, nabierają wyglądu i charakteru.
Nieczęsto zdarza się uchwycić zielony jeszcze ogród, podstępnie zbombardowany śniegiem w październiku. Muszę szybko biec po aparat, bo biały puch topnieje w oczach. Po lewej stronie, przy stawiku, klon palmowy w pierwszej fazie wybarwiania, poniżej wrzosy posadzone w metalowej czapli.
Jesienny ogród
Każdego dnia wydaje mi się, że w listopadzie nie ma już nic do fotografowania, a jednak zawsze coś wypatrzę. W kącie ogrodu, pod starą wierzbą rośnie budleja 'Pink Delight’, piękny krzew o przewieszających się w lecie długich i kwiecistych pędach. Latem cudownie pachnie i wabi motyle, a dzisiaj, w listopadzie zachwyca kolorem…
I tak, bez końca, można się zachwycać feerią barw w ogrodzie i zmieniającą się aurą. Pięknie o jesieni pisze poetka Roma Rappe, z przyjemnością czytam jej wiersze i napawam się wersetami, jakie wychodzą spod jej pióra, oto fragment;
Tlij się lisi listopadzie
Bądź, dopóki cię nie zmiecie
Grudzień, który śniegi kładzie
I urywa szarą jesień…
Z zachwytem spoglądam na najpiękniejsze kolory. Mogłabym tak bez końca patrzeć na nie i snuć opowieści, ale zimno się robi i wilgotno, i dzień taki krótki… Będzie mi brakowało tej złotej, bursztynowej, cynamonowej…
Pozdrawiam Was najserdeczniej, do zobaczenia wiosną.
34 komentarze
Masz niesamowity ogród, te kolory jesienią są przecudowne.
Dziękuję Danusiu za zachwyt, serdeczności od Kasi 🙂
mamo, jakie kolory! pięklnie!!!!
Też uwielbiam i chłonę każdą kolorową chwilę…
Jeśli ma być listopad to wyłącznie taki, jak w Twoim zaczarowanym ogrodzie ☺ Przyroda zachwyca o każdej porze roku ! Dziękuję i serdecznie pozdrawiam
Fajnie by było, żeby wszystkie najpiękniejsze ogrodowe chwile trwały jak najdłużej. Niestety dzisiaj leje i jest piekielnie zimno i pochmurno. Dziękuję za odwiedziny Romo i pozdrawiam – Kasia
W takim grodzie nawet najbardziej ponury jesienny dzień jest piękny! 🙂
To prawda Anua, ale jeden warunek – musi być choć trochę słońca i nie za zimno… Serdeczności od Kasi 🙂
Przepiękne miejsce i cudowne kadry ♥
Dziękuję, miło mi czytać słowa uznania, dziękuję…
Przepiękny ogród! Istny raj na ziemi.
Bardzo dziękuję Ewo, dziękuję za To, że zaglądasz do mnie 🙂
Wow! Jestem pod wrażeniem! Jesień niesamowicie czaruje kolorami 🙂
To prawda, kolorowo i słonecznie…, a gdy trochę pomrozi, to srebrna jesień jest równie piękna 🙂
Uwielbiam poranne słońce, pięknie pokazuje kolory jesieni. Tutaj zdecydowanie było co fotografować!
Najpiękniejsze zdjęcia wychodzą tuż o brzasku. Czasami nastawiam budzik, żeby nie zaspać 🙂
Piękny ogród, niesamowite jesienne kolory. widać też ogromną pracę, która jest w niego włożona.
To prawda, dużo pracy, ale i frajda ogromna. O satysfakcji nie wspomnę…
Za oknem zimno i pada, ale twoje fotki rozgrzewają – ciało i wyobraźnię. Tak sobie myślę, że kraje pozbawione jesieni są biedne.
Dobrze napisałeś Przemku, w końcu cały rok czekamy na jesień, choć z dnia na dzień robi się coraz zimniej…
Serdeczności 🙂
Cudny ten Twój ogród, aż miło popatrzeć gdy za oknem już ciemno, szaro i nijak. Dlatego pewno szczególnie teraz wracam do Twojego bloga bo nacieszyć oczy i dusze 🙂
Też się cieszę, że jest kilka miesięcy odpoczynku od tej gonitwy po ogrodzie. Październik i listopad rzeczywiście czarują, szczególnie z samego rana.
Dziękuję Ulu za wizytę na blogu i pozdrawiam 🙂
Moja mama, która uwielbia dbać o ogród (teraz już mniej, bo nie już sił), zawsze powtarza, że bardzo lubi go w listopadowej szacie. Nie przeszkadza jej zimno, mgły, czy zbyt krótki dzień.
A dla fotografa jesień w ogrodzie, to naprawdę wymarzona pora roku 🙂
Witam Cię Dawidzie, rok rocznie czekam na te jesienne sesje zdjęciowe, szczególnie na kolorowe, zmrożone poranki. A już widok róż zastygłych w lodzie, to chwile niezwykłe. Nic tylko focić.
Serdeczności od Katarzyny 🙂
Jesień pięknie maluje, uwielbiam bogactwo tych ciepłych barw. U Ciebie widoki i ogród są niezwykle malownicze. Wspaniały spektakl.
To prawda, te widoki za płotem dopełniają urok ogrodu. Czasami śni mi się, że pod lasem wybudowali 40 piętrowy hotel… Oczywiście to żart 😉
W takim raju listopad nie jest bury i ponury. Pozdrawiam:):):)
Masz rację Janinko, jeszcze nie jest buro, ale przyjdą ponure i szare dni, a wtedy pozostanie już myśleć o wiośnie… Serdeczności od Kasi 🙂
W Twoim ogrodzie można poczuć się jak w raju. Jest bajkowy.
Odnosi się wrażenie, że nie ma w nim żadnych granic i łączy się z pobliskim otoczeniem.
Pięknie skomponowany jest Twój ogród:)
Dziękuję Marysiu, tak się udało mojemu ogrodowi, że graniczy z naturą, choć oczywiście jest ogrodzony. Gdyby nie ogrodzenie, pewnie sarny, lisy, zające buszowałyby po rabatach…
Szczególnie lubię zachodnią stronę i widok na pobliskie lasy i góry.
Serdeczności 🙂
Cudnie Kasiu u Ciebie … Ja nie mam tak pięknego ogrodu więc nie pokazuję.
Izo, robisz tak piękne zdjęcia kwiatów i przyrody, że Twój ogród musi być cudny.
Wiem, że kochasz go takim, jaki jest.
Buziaki kochana 🙂
Twój ogród jest cudowy, jak z jakiegoś marzenia. Te kolory o każdej porze – po prostu magia.
Dziękuję Oleńko, wiesz, że żyję tym ogrodem i przyrodą, która mnie otacza. Tak, jak kiedyś nie wyobrażałam sobie życia na wsi, tak teraz, nie potrafiłabym żyć w mieście…
Z całego serca dzielę się z Tobą tą magią 🙂